Ierse Cob
- Geregistreerd
- 415 paarden
- Sectie
- Traditionele Cob › Primair
411 paarden
Ierse Cob
Traditionele Ierse Cob
Ierse Cob
Stepping Cob
Traditionele Ierse Cob
Ierse Cob
Mini Cob
Mini Cob
Gypsy Cob
Mini Cob
Irish Cob x Friesian
Ierse Cob
Gypsy Cob
Gypsy Cob
Gypsy Cob
Geschreven door Evelyn Flynn
De Irish Cob is compact en krachtig, stevig gespierd en met sterk bot, maar tegelijk een goed veelzijdig dier. Sommige Irish Cobs zijn wat “steviger” gebouwd dan andere. De Irish Cob is goed in balans en verhouding, staat recht en vierkant en maakt een indrukwekkende verschijning.
Het hoofd, dat fier gedragen moet worden, moet op een krachtige, gebogen en goed “aangezette” hals staan. De hals moet naadloos overgaan in goede schoft en eindigen aan het begin van de rug (dit kenmerk moet vooral bij hengsten duidelijk zichtbaar zijn). De rug, die kort en recht moet zijn, moet geleidelijk oplopen naar een goed gespierde kruin (de ruggengraat of de heupbeenderen mogen niet zichtbaar zijn). De kruin, die vrij hoog en royaal is, moet beide kruinspieren goed gedefinieerd hebben, en de bovenkant van de achterhand moet uitzonderlijk goed gespierd, breed en ruim zijn. De hoek van de ruggengraat van de kruin naar de staart moet geleidelijk aflopen en mag niet overdreven zijn; dit zorgt voor een hoge, goed “aangezette” staart en draagt bij aan een goede, ronde achterhand.
Irish Cobs zijn van middelzwaar tot zwaar gewicht (enige ruimte in de botmaat kan worden toegestaan voor merries en ruinen).
Irish Cobs met hun eigen gang, weelderig haar en beharing en het grote scala aan beschikbare kleuren vormen samen een prachtig en gevarieerd gezicht, vooral in beweging wanneer ze op hun best zijn.
De Irish Cob moet een gedwee en gewillig karakter hebben, met een vriendelijke instelling tegenover mensen en andere diersoorten. Agressief en dreigend gedrag, zoals oren achterover, schoppen, bijten, steigeren en het niet onder controle zijn van de handler, leidt tot uitsluiting van de keuring en de showring.
Onder 170cms (niet hoger dan 16.2 hands).
Moet recht, mooi en in verhouding tot de rest van het paard zijn. Het voorhoofd moet breed zijn en de snuit, kaak en wang moeten royaal zijn.
Moet een gelijkmatig beetje hebben.
Moeten vrij fors, open en ver uit elkaar geplaatst zijn.
Moet netjes en goed aangezet zijn.
Moet compact zijn, maar niet te kort, en royaal gespierd, inclusief de manen (de hals van hengsten moet bijzonder goed gespierd zijn en een duidelijke kam hebben).
Moet ruim, krachtig en aflopend zijn.
Moet van gemiddelde uitsteking of hoogte zijn en omgeven zijn door voldoende spieren en vlees.
Moet krachtig, goed gespierd en niet te breed of te smal zijn.
Moet kort, recht, goed bedekt met spieren en vlees zijn en geleidelijk oplopen naar de kruin.
Moet zeer royaal, goed ronde, breed en krachtig zijn, met een goed gespierde hoge kruin. De tweede dij moet ook zeer royaal zijn, vrij lang en goed verbonden met sterke, rechte, krachtige sprongen. De achterbenen moeten goed bot en gespierd zijn.
Moet kort en compact zijn met ribben die goed gewelfd zijn tot een tonvorm.
Moet krachtig en niet te kort zijn. Er moet een goede lengte goed gespierde onderarm zijn en royaal gebouwde scheenbenen.
Moet goed ontwikkeld en van royale afmetingen zijn, maar in balans met de verhoudingen van het paard.
Moeten qua kracht, grootte en bouw overeenkomen met de andere gewrichten.
Moet ook voldoende bot hebben en niet te lang zijn (rechte of te schuine kootjes zijn een fout).
Moet goed gevormd, netjes en van een formaat zijn dat het frame van het paard zonder belasting kan dragen.
Beenbeharing/beharing is een kenmerkend en sierlijk element van het Irish Cob-ras. Dit is vooral duidelijk aanwezig bij de zwaardere Irish Cobs. De hoeveelheid beenbeharing kan echter sterk variëren, vooral bij Irish Cobs van middelzwaar gewicht. Beenbeharing moet minstens vanaf de achterkant van de knieën en sprongen naar beneden vallen, tot een dikke bedekking van haar/beharing op de hielen. Beenbeharing moet ook over de voorkant van de hoef vallen, vanaf minstens de kroonrand.
Moet weelderig zijn en een aanzienlijke lengte kunnen bereiken.
Moet gezond lijken en vrij van duidelijke erfelijke gebreken zijn.
De volgende kleuren worden als meest typisch beschouwd.
Hoewel het als een ‘trekpaard’ wordt omschreven, blijft het Irish Cob-ras ook een dubbeldoel-dier: het behoudt het gedwee karakter dat aan koudbloedrassen wordt toegeschreven, en behoudt tegelijk de wendbare en veelzijdige capaciteiten van het ras, die ideaal zijn voor diverse recreatieve ritsporten.
OPMERKING Een Irish Cob blijft een Irish Cob, zelfs als de manen en/of beenbeharing zijn verwijderd.

Om de rasstandaard van de Irish Cob te begrijpen, is het belangrijk de geschiedenis van het ras te kennen en daarom waarom de Irish Cob een rijpaard is dat ook gemend kan worden.
Na de Tweede Wereldoorlog gebruikten Ierse Travellers cobs die door Ierse boeren in Ierland (ROI) waren gefokt, gekruist met de Clydesdale en de Shire, om de oorspronkelijke Traditional Cob te creëren, die op 18 juli 1996 officieel als Irish Cob in Ierland (ROI) werd erkend (gedocumenteerd).
Het komt doordat pony's die in Ierland door Ierse boeren werden gefokt een riding cob-bouw hadden (de afmetingen en verhoudingen die aan de riding cob worden toegeschreven, inclusief een goede riding cob-schouder en -borst) dat de in Ierland door Ierse boeren gefokte cobs riding cobs waren die gemend konden worden. Het is dus de invloed van de in Ierland door Ierse boeren gefokte cobs die de oorspronkelijke Traditional Cob (Irish Cob) een riding cob-bouw gaf (de afmetingen en verhoudingen die aan de riding cob worden toegeschreven, inclusief een goede riding cob-schouder en -borst) en die de Irish Cob daardoor tot een riding cob maakte die gemend kan worden.
Omdat de in Ierland door Ierse boeren gefokte cobs ook gekleurd konden zijn (bont of schewbald), en omdat gekleurde paarden meestal niet gewenst waren bij de Ierse boeren die ze fokten, werden de meeste gekleurde cobs die door Ierse boeren werden geproduceerd voor weinig geld verkocht aan Ierse Travellers. Ierse Travellers gebruikten die gekleurde cobs echter om de unieke Traditional Cob van Ierland (Irish Cob) te creëren.
De Irish Cob is een atletisch gebouwd, middelzwaar tot zwaar gebeend, veelzijdig (rijden en menvoeren) Traditional Cob die middelzwaar tot zwaar gebeend is (en dus middelzwaar tot zwaar behaard), en die van Standaard (Cob) formaat is (14.2 hands tot 15.2 hands) en Groot (Horse) formaat (15.3 hands tot 16.2 hands). De oorspronkelijke (ook wel ‘1990s’ genoemd) Irish Cob was zelden van Klein (Pony) formaat (onder 14.2 hands) en werd niet aangemoedigd om onder 14.2 hands te blijven. Omdat de oorspronkelijke (ook wel ‘1990s’ genoemd) Irish Cob overwegend bont (zwart-wit) was, noemden Ierse Travellers ze eenvoudigweg ‘the Piebald’.
Het is de veelzijdige, allround (rijden en menvoeren) oorspronkelijke (ook wel ‘1990s’ genoemd) Irish Cob, met zijn mooie rechte hoofd en rijcob-bouw, die tijdens de 1990s de Traditional Cob zo populair maakte als recreatiepaard, niet alleen in Ierland en het Verenigd Koninkrijk, maar ook in Duitsland, Nederland, Frankrijk, België, Zweden, Denemarken, Finland, Tsjechië, Spanje, Italië, de VS en Australië. Naast dat het wereldwijd gereden en getoond wordt in zijn volle ‘traditionele pracht’ met overvloedige beenbeharing en lange, dikke, golvende manen en staarten, geschoren en gepluimd, werd de Cob van Horse-formaat Irish Cob een veelvoorkomend beeld op de jachtvelden van Ierland (ROI) en Engeland (VK), evenals in showklassen voor Riding Cobs in Ierland (ROI) en Engeland (VK).
Het is omdat de oorspronkelijke Traditional Cob in Ierland (ROI) werd gecreëerd door Ierse Travellers, buiten de bekende (geregistreerde) wereldwijde paardenfokprogramma's om, decennia voor de 1990s, dat de Ierse Traditional Cob in Ierland (ROI) geen register had waarin zij met hun rasnaam (Irish Cob) geregistreerd (gedocumenteerd) konden worden.
Enkele van de beroemde oorspronkelijke Traditional Cob (Irish Cob) hengsten die uit Ierland werden geëxporteerd zonder dat er ooit in Ierland registratiepapieren voor het ras werden afgegeven, zijn: The Lion King, The Road Sweeper, The Paddy Horse, The Coal Horse, Bob The Blagdon, The Sham, Shampoo Boy, The Lob-Eared Horse (ook The Lob genoemd), Old Henry, Eddie Alcocks Old Black Horse of Ireland, The Checkity Horse, The Old Horse Of Ireland, The Old Paddy Horse, The Kerry Horse, en Sonny Mays.
Sinds de 1990s is de oorspronkelijke (ook wel ‘1990s’ genoemde) Irish Cob gemoderniseerd. De moderne Irish Cob heeft niet alleen een breder scala aan kleuren, maar wordt ook als verfijnder (‘showier’) beschouwd dan de oorspronkelijke (ook wel ‘1990s’ genoemde) Irish Cob. De moderne Irish Cob kan ook meer van een menvoerende cob-bouw hebben (subtiel toegevoegde afmetingen en verhoudingen die aan de menvoer-cob worden toegeschreven, waaronder een subtiel toegevoegde menvoer-cob schouder en borst) dan de oorspronkelijke (ook wel ‘1990s’ genoemde) Irish Cob (die een rijcob-bouw heeft, met een rijcob-schouder en -borst), en kan daarom een meer benadrukte bewegingsactie hebben dan de oorspronkelijke Irish Cob. Omdat de moderne Irish Cob subtiel toegevoegde afmetingen en verhoudingen kan hebben die aan de menvoer-cob worden toegeschreven, waaronder een subtiel toegevoegde menvoer-cob schouder en voorhand, is het verschil tussen een oorspronkelijke (ook wel ‘1990s’ genoemde) Irish Cob en een moderne Irish Cob mogelijk alleen voor het geoefende oog zichtbaar.